10 yıl önce bir yaz günü seni Mersin den getirdik,
başlarda sen bizden biz de senden korktuk, sonra alıştık birbirimize,
bahceye bağladık,durmadan havladın, ilk gün çicekleri söküp atmıştın
anladık ki sen bağlandığında hırçınlaşıyordun
komsuların bu pitbull yer
adamı demelerine aldırmadık..
Boxer cinsi köpeklerin sevgi ve
merhametleriyle bebek bakıcısı köpek diye anıldıklarını bilmiyorlardı..
Sen
rahat hareket et diye site kurallarını ihlal edip çit yaptırdık
artık
çok mutluydun, çimlerin üzerinde yuvarlanışın, oyunlarımız , herkesi
iştaha getiren yemek yiyişlerin unutulmayacak anılarımız oldu.
Sana minder dikdik, çok severdin pofuduk minderleri, pijama dikmiştik giydirirdik, güneş gözlüğün vardı takardık, kasılarak yürüyüş yapardın bahcede,..
Ayağımızdan terliği kapıp kaçmak bizi peşinde koşturmak en büyük
zevkindi.
Evin küçük yaramaz cocuğu gibi olmuştun.
Kızmaya kıyamadık
hayır dediğimizde bırakır, Oscar dediğimizde hemen koşarak gelirdin,
mama kaplarını bilir hazırlanırken oturur sabırla beklerdin, çok
akıllıydın,
gözümüzün içine bakar dikkatle dinlerdin bizi, belli anlarda
belli şeyleri yapardın.
Örneğin her sabah ilk gördüğünde sevinçle
üzerimize atlar, bir terlik kapıp çimlere koşardın,
biraz koşturunca
gecerdi o heyecanın..
Her güne başlarken ki sevinc ve heyecanina anlam
veremez şaşardım.
Ama bunu evin her bireyine her görüşünde yapardın,
evde biri eksikse camın önünden ayrılmaz gelmesini bekler herkesi bir
arada gördüğünde yanimiza gelir mutlulukla huzurla uyurdun,
çok
duygusaldın gözünden yaşlar akıverirdi, uyuyanın başında sessizce
beklerdin,
tuhaf sesler çıkarıp sana şaka yapardık, korkardın önce sonra
anlardın şaka olduğunu üstümüze atlar, yalar, sevincini minicik
kuyruğunu sallayarak, tuhaf sesler çıkararak gösterirdin.
Her
sesinin bir anlamı vardı anlardik ki acıktın, susadın, tuvaletin var,
şımarıklıktan, birde öyle bi havlaşın vardı ki ben buraların sahibi der
gibi..
Bazen misafir gelirdi çok sevinirdin, bazen
de hırlar havlar hiç hoşlanmazdın,
seni seveni bilirdin, korktuğunda
arkamıza saklanır,
eger senden korktuklarını hissedersen de cesur
duruşun ve artistik sesinle meydan okurdun..
Yemeği
çok severdin, öyle herseyi de yemezdin, ekmek üzerine bir şeyler koymak
şarttı:
Etsuyu, et parçaları, sosis ya da yogurt, sunum da önemliydi,
görüntüsünü sevmezsen yemezdin, etliekmek favorindi.
Bizim
yediklerimize de büyük ilgi duyardın. Giderek bir 'gurme' olup
çıkmıştın,
tabiki en çok et severdin, kemikli et verdigimizde kızardı
babam dişleri kırılır derdi,
masanın altına oturur kafanla dizimize
bastırırdın burdayım der gibi yemeğimizi paylaşırdık.
En çok annem
beslerdi seni acıktığında onun peşinde koşardın..
Karpuz, havuç, kurabiye, fındık, üzüm her şeyi tadan kaç köpek vardır?
O kadar güvenirdin ki ne olsa yerdin elimizden..
Aslında
köpek beslemek hayli zor ve özveri isteyen bir çaba.
Bazen senin
tüylerin Ahmet in hapşuruk krizlerimi artırdı. 10 yıl boyunca her hafta sonu kışın senin yanında geçirdik, yazları da sen bahçeye geldin. artık plan yaparken seni de düşünüyorduk.
Ama asla pişman olmadık!
O
kadar cok sevdik ki seni, resimlerin videolarınla doldu telefonlarımız,
hatta anılarımızı biriktirmek için bir hesap açmıştık, bir çok hayranın
ve takipçin vardı.
Açıkçası bir hayvanı böylesine seveceğimizi, bir köpeğin bu derece yakın olabileceğini hiç ummazdım.
6 Agustos 2018 veda ettin bize, çok ama çok üzgünüm,
Bu yazıyı ancak günler sonra yazabildim.
Bir hayvanla böylesi bir sevgi ilişkisini hayal bile edemezdim. Ama yaşadım. Ve çok şey öğrendim.
Başka bir köpek alır mıyız? Sanmıyorum.
Çok
sevdiğimiz bir canlıyı kaybetmenin derin acısını yaşıyoruz. karşılıksız
sevgini hissettik hep,sadece ben değil herkes çok sevdi seni..
Pek
cok arkadaşım ne diyecegimi bilemiyorum diyerek başsağlığı dileklerini
ilettiler, seni resimlerinden, videolarından seven cocuklar ve bir çok
insan üzüldü..
Şimdiden çok özlendin bahce de
kediler miyavlıyor, minderinde yuvarlanıyorlar geliverecek gibisin
kayısının yanından, sesin hep kulagımızda Oscaarr...
Huzur içinde uyu ..
